Wybór między anteną kierunkową a szerokopasmową to istotna decyzja, jeśli chcesz cieszyć się stabilnym obrazem w standardzie DVB-T2. Czym charakteryzują się te anteny i w jakiej sytuacji najlepiej jest wybrać jedną z nich? Dowiesz się z naszego tekstu.
Antena kierunkowa i szerokopasmowa – różnice
Antena kierunkowa skupia całą swoją moc w jednym, konkretnym kierunku. Ma tzw. wysoki zysk energetyczny, co oznacza, że potrafi odebrać czysty sygnał z bardzo daleka; jej zasięg to nawet powyżej 50 lub 60 km od nadajnika. Należy jednak wycelować idealnie w stronę nadajnika. Jej zasięg jest bardzo duży (nawet powyżej 50–60 km od nadajnika).
Antena szerokopasmowa, zwana też szerokokątną lub siatkową, nie potrzebuje wielkiej dokładności. Zasięg ma średni (do 20-30 km od nadajnika), ale zbiera sygnał z szerszego kąta (nawet do kilkudziesięciu stopni) i radzi sobie z falami odbitymi od budynków czy ścian lasu.
Gdzie dana antena sprawdzi się najlepiej?
Antena kierunkowa nadaje się, gdy mieszkasz daleko od miasta, w linii prostej do nadajnika masz sporo kilometrów, a wszystkie interesujące Cię kanały są nadawane z tego samego obiektu. Tutaj pamiętaj, że jeśli nadajniki różnych multipleksów (MUX) są w różnych miejscach, jedna antena kierunkowa może nie odebrać wszystkich kanałów.
Z kolei antena szerokopasmowa świetnie radzi sobie w gęstej zabudowie miejskiej, gdzie sygnał się odbija. Nadaje się, gdy mieszkasz stosunkowo blisko nadajnika (lub kilku nadajników rozproszonych w okolicy), w terenie podmiejskim lub w mieście. Ponieważ jest bardziej podatna na zakłócenia z otoczenia (np. od sieci komórkowych, powinna mieć dobry filtr LTE/5G.
Pamiętaj, że obecnie w Polsce telewizja nadawana jest w dwóch pasmach (UHF i VHF). Dlatego upewnij się, że jest wybrany model odbiera je oba, aby nie stracić dostępu do części kanałów.
Polecamy także teksty:
